در این جلسه به روال مجالس قبل یك چند دقیقهای مقدمتاً مطالبی عرض میشود و بعد انشاءاللَه به پاسخ سؤالهایی كه رسیده تا زمانی كه وقت اجازه بدهد میپردازیم.
در این آیه كه نظیرش در قرآن، آیات بسیاری هست، رسول خدا مردم را دعوت میكند به متابعت از مسیر و راهی كه خود او ترسیم میكند، نه راهی كه دیگران پیشنهاد میكنند و تعیین میكنند و به افراد ارائه میدهند.
در این آیه میفرمایند: عَلى بَصِيرَةٍ، أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي این راهی را كه من انتخاب كردم، این راه، راهی است كه از روی بصیرت است، یعنی از روی واقع است.
بصیرت به معنای كشف واقع است نه به معنای تخیل و توهّم و متابعت از هوای نفس به واسطه بهره گیری از وسایل و وسائط دینی و عرفی. كسی كه بصیر است كسی است كه به واقع و به حقیقت مطلب اطلّاع و آگاهی دارد. إنَّه بِعِبَادِهِ لَخَبیرٌ بَصیرٌ، خداوند به بندگانش اطلّاع دارد و از ضمیر آنها مطلع است اطلّاعی كه خداوند دارد، اطلّاع، اطلاع از روی خبر و روزنامه و رادیو نیست، بلكه اطلاع از روی واقع است، ضمیر را میبیند، واقع را میبیند، حقیقت را میبیند، كسی نمیتواند مطلب را جور دیگری مطرح كند تا خدا را گول بزند، كسی نمیتواند مسئله را به نحو دیگری بیان كند تا این كه مشوّه كنند آن دیدگاه مخاطب را، كسی نمیتواند در نزد پروردگار برخلاف آن چه كه در دل و ضمیر او میگذرد مطلب را بخواهد واژگونه ارائه بدهد، زیرا پروردگار اشراف دارد و خطوراتی را كه بر انسان میگذرد میداند به تمام مسائل آگاهی دارد، این را میگویند بصیرت.
أهمیت رعایت مراقبه و عمل براساس مبانی بمنظور خارج كردن نفس از تعلقات