امام صادق عليه السلام فرمودند: در هر روز از رجب در صبح و شام پس از نمازهاي روز و شب بگو:
بِسمِ اللَهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيم
يا مَن أرجوهُ لِكلِّ خَير
ای آنکه هر خیری را از او امید دارم
و آمَنُ سَخَطَهُ عِندَ كلِّ شَرّ
و در هر شرّی از غضب او احساس ایمنی میکنم
يا مَن يعطِى الكثيرَ بِالقَليل
ای آن که در مقابل اندک بسیار میبخشد
يا مَن يعطِى مَن سَألَه
ای آن که به هرکه از او بخواهد عطا میکند
يا مَن يعطِى مَن لَم يسألهُ و مَن لَم يعرِفهُ تَحَنُّناً مِنهُ و رَحمَة
ای آن که به آن کس که از او نخواسته و آن که او را نشناسد نیز از روی عطوفت و رحمتش عطا میکند
أعطِنِى بِمَسألَتِى إياك جَميعَ خَيرِ الدُّنيا و جَميعَ خَيرِ الآخِرَة
بر من که دستِ نیاز بهسوی تو برداشتهام همۀ خیر دنیا و همۀ خیر آخرت را عنایت کن
و اصْرِف عَنّى بِمَسألَتى إياك جَميعَ شَرِّ الدُّنيا و شَرِّ الآخِرَة
و به درخواستم از تو، همۀ شرّ دنیا و آخرت را از من دور گردان
فَإنَّهُ غَيرُ مَنقوصٍ ما أعطَيت
چرا که آنچه عطا کنی کم نگردد
و زِدنى مِن فَضلِك يا كريم
و از احسانت بر من بیفزای، ای کریم!
«راوي گفت: امام صادق عليه السلام مَحاسنِ (موهاي صورت) شريف خود را در پنجۀ چپ گرفت و همراه با حركت دادنِ انگشتِ اشارۀ دستِ راست اين دعا را با حال درماندگي و زاري خواند:»
يا ذا الجَلالِ والإكرامِ يا ذا النَّعماءِ و الجود
ای صاحب جلالت و بزرگی، ای صاحب نعمتها و جود و سخاوت
يا ذا المَنِّ و الطَّولِ حَرِّم شَيبَتي عَلَى النّار
ای صاحب عطا و بخشندگی، موی سپیدم را بر آتش حرام گردان.
| صوت ادعیه ماه رجب |