ولادت و رحلت علّامه طباطبایی
ولادت:29 ذی‌الحجه 1321 هـ. ق، شادآباد تبریز.
رحلت:18 محرّم 1402 هـ. ق، قم مقدّسه.
آیت‌اللَه‌العظمی علّامه سید محمدحسین طباطبایی رضوان‌اللَه‌علیه در 29 ذوالقعدۀ 1321 هـ. ق در روستاى شادگان، از توابع تبريز دیده به جهان گشود. علّامه طباطبایى در سنّ پنج‌سالگى مادرشان، و در سنّ نُه‌سالگى پدرشان را از دست می‌دهند؛ و از آنها اولادى جز ایشان و برادر كوچك‌تر از ایشان به نام سید محمّدحسن، كسى دیگر باقى نمى‌مانَد. (مهرتابان، ص35)
اساتید علامه طباطبایی
علّامه طباطبایی پس از طىّ دوران تحصيلات مقدّماتى و سطوح در سنۀ ١٣٤٤ هـ. ق به نجف اشرف عزيمت نموده و مدّت ده سال در فقه و اصول و فلسفه به درس اساتيدى همچون آيت‌اللَه آقا شيخ محمّدحسين نائينى و آيت‌اللَه آقا شيخ محمّدحسين غروىّ اصفهانى مشهور به کمپانى و آيت‌اللَه آقا سيّد حسين بادکوبه‌اى رفته و پس از نيل به مقام اجتهاد، در سنۀ ١٣٥٤ هـ. ق به تبريز مراجعت [می‌کنند] و مدّت ده سال در آنجا به تدريس مشغول مى‌شوند و در سنۀ ١٣٦٥ هـ. ق به بلدۀ طيّبۀ قم هجرت نموده و مُقيم مى‌گردند. (مهرتابان، ص25) امّا معارف الهیه و اخلاق و فقه‌الحدیث را نزد عارف عالی‌قدر و بى‌نظیر، مرحوم آیت‌الحقّ حاج میرزا على‌آقا قاضى قدَّس‌اللَه‌تربتَه‌الزّكیة آموخته‌اند؛ و در سیروسلوك و مجاهدات نفسانیه و ریاضات شرعیه، تحت نظر و تعلیم و تربیت آن استادِ كامل بوده‌اند. مرحوم قاضى از بنى اَعمام ایشان بوده‌اند و در نجف اشرف به تربیت شاگردان الهى و وارستگان و شوریدگان جمال الهى و مشتاقان لقاء و زیارت حضرت احدیت مشغول و در آن خطّه، عالِم وحید و یگانه در این فنّ بوده‌اند؛ به‌طوری كه ایشان نام «استاد» را فقط بر او مى‌بردند؛ و هر وقت «استاد» به‌طور اطلاق مى‌گفتند، مرادشان مرحوم قاضى بود؛ و گویا در مقابل مرحوم قاضى، تمام اساتید دیگر با وجود آن مقام و عظمت علمى، كوچك جلوه مى‌كردند. (مهرتابان، ص22)