حمد و سپاس بیحد، خالق متعال را سزاست که ماهیّات ظلمانیّۀ امکان را به وجود آراسته و هویدا ساخت، و درود بیپایان بر پیامبران برگزیدهاش خصوصاً خاتم و سرور آنان محمّد مصطفی و اهلبیت معصومین و مکرّمین او باد که با هدایت و ارشاد خویش، جامعۀ سرگشته و حیران بشری را به سرچشمۀ مقصود و سرمنزل معهود راهنما و رهنمون گشتند.
ملازمت جنبۀ الهی و تجرّدی و جنبۀ مادی و ظلمانی در وجود انسان
بشر، که خلقت او از جنبۀ روحی و نفسی به مرتبۀ مبدأ أعلیٰ و ذات اقدس حق برمیگردد، در تنزّل به مراتب مادون به پایینترین منزلت و جایگاه خلقت، یعنی وجود مادّی، ظهور و تجلّی پیدا میکند؛ چنانکه خدای متعال دربارۀ این ابتدا و انتها میفرماید:
﴿لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ * ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ﴾؛1
«ما انسان را در بهترین و ممتازترین جایگاه عالم خلقت قرار دادیم * سپس او را به پایینترین مرتبه و جایگاه در سلسله مراتب وجود تنزّل دادیم.»
| کتاب افق وحی – نقد نظريه دکتر عبدالكريم سروش درباره وحى |