صحبت راجع به حقوق و مسائلی بود كه بر عهده فرزند بوده و نسبت به رعایت جوانب تربیتی و اداء حقوق والدین میبایست رعایت بشود. به نظرم آمد در خصوص موضوع حقوق فرزند، مسأله تسمیه و اسم گذاری را فراموش كردیم كه صحبتی بشود (تا آنجایی كه به خاطر دارم) لذا در نظر گرفتیم كه امروز را راجع به این قضیه، مسأله تسمیه قدری صحبت كنیم.
یكی از حقوقی كه فرزند نسبت به والدین دارد مسأله اسم گذاری است. انسان نام فرزند خودش را چه نامی انتخاب كند؟ و آیا در تسمیه و اسم گذاری بدون توجّه به معنا و مفاد این اسم انسان حق دارد كه نام فرزند خود را به هر اسمی قرار بدهد؟ یا این كه این قضیه شامل حقوقی خواهد شد كه والدین باید نسبت به انجام آن اداء وظیفه كند؟ انشااللَه در مباحث آتیه كه راجع به كیفیت تأثیر اسماء و آن حقیقت برزخی و ملكوتی آنها صحبت خواهد شد قدری مفصّلتر راجع به تأثیر اسماء بخصوص اسماء الهی در كیفیت تربیتی انسان و نحوه ارتباط انسان با پروردگار و عبادات انسان صحبت میشود. اما امروز به مناسبت این قضیه فقط به مقدار لزوم و احتیاج راجع به این مسأله بحث میشود.
شكّی نیست بر این كه هر اسمی دارای یك معنایی است و به طور كلّی در نظام ارتباطیدنیا و همه ملل اسامی برای معانی وضع شدهاند. و این نحوه زبانهای مختلف و لهجههای گوناگونی كه در میان ملل به وجود آمده بر اساس نیازهایی است كه آن نیازها این اسامی را به وجود آورده. تا نیازی نباشد كه نیاز عبارت است از ردّ و بدل كردن معانی و كیفیت ارتباط بین انسانها طبعاً اسامی هم به وجود نمیآمدند. انسان در زندگی خود نیاز به غذا دارد، غذاها هم متفاوت هستند، مواد آن غذاها هم متفاوت هستند، خب چطور برای تحصیل نیاز خود آن معنا را اداء كند؟ مجبور است كه برای آن معنا اسمی وضع كند و اسمی قرار بدهد. همین طور از نقطه نظر لباس و پوشاك و سایر احتیاجات خود نیاز به اسامی دارد.